Цаг хугацаанд живэх нь

Сүрлэн дээвэртэй байшин толгод дээр үлдэж,
Завь далайд хөвнө.
Мод салхины зүг налж,
Морь бяцхан завины зүг толгойгоо эргүүлнэ.
Хүн харагдахгүй.
Морь оронд нь хүлээнэ.
Хэн ч тушаагаагүй.
Удаан хамт хүлээсэн сэтгэл
биед нь шингэсэн төдий.
Явсан юм эргэж ирэхгүй ч
Ширтэх явдал удаан үлддэг.
Хүлээлт гэдэг
Тэр зүг хандсан сэтгэлээ
Эцсээ хүртэл хураан авч чадахгүй байхын нэр юм.
Хүн шингэж одсон газарт ч
хүлээлт шингэдэггүй.