Хар нар

Далай
Хатсан өвсний өнгөөр долгилно.
Дээр нь ганц хар нар.
Хөвж байгаа ч
Юуг ч гийгүүлдэггүй.
Бяцхан завь долгион дээр хөвж,
Доор нь нэг хүн
Жэжүгийн жижиг моринд биеэ түшинэ.
Гэрэл үгүй гээд
Амьдрал хүртэл арилдаггүй.
Хар нарны доор ч
Завь хөвсөөр.
Морь хүн хоёр бие биедээ түшсээр.
Далай эцсээ хүртэл хөдөлсөөр.
Найдвар гэдэг гэрлийг хүлээх явдал биш.
Гэрэлгүй ч
Бие биедээ түшин үлдэх явдал юм.
Нар харласан өдөр ч
дэргэд байхуй харладаггүй.