Czarne słońce

Morze faluje w kolorze suchej trawy. Nad nim jedno czarne słońce. Wisi, ale niczego nie oświetla. Mała łódź unosi się na falach. Niżej człowiek opiera ciało o kucyka. Brak światła nie oznacza jeszcze końca życia. Nawet pod czarnym słońcem łódź wciąż płynie. Koń i człowiek wspierają się nawzajem. Morze wciąż się porusza. Nadzieja nie jest czekaniem na światło. Jest trwaniem opartym o siebie, nawet wtedy, gdy światła nie ma. Nawet w dni, gdy słońce jest czarne, bliskość nie czernieje.