Ганхах жижиг завь

Хатсан өвсний өнгөт далай зургийг дүүргэн налжээ Зүүн алсад бяцхан завь цэг мэт ганхана Гэвч ганхаж буй нь зөвхөн завь биш Хар долгион ч ганхаж Толгод дээрх байшин ч ганхаж Морь, хүний сэтгэл ч Мөн тэр салхин дотор ганхана Завь далайд Хүн морь хоёр эрэг дээр Өөр өөр газар ч Нэг л түгшүүрийн дотор байна Хүн завийг барьж чадахгүй Морь тэр ганхалтыг зогсоож чадахгүй Хийж чадах юм үгүй. Тиймээс хийх ганц зүйл үлдэнэ. Харах. Байшин биеэ намсгаж Морь хүний дэргэд зогсож Хүн эцсээ хүртэл далайг ширтэнэ Тэсэж үлдэх гэдэг Ганхахгүй байх явдал биш Алс дахь оршихуйн ганхалтыг Сэтгэлдээ хамт тэсэн Эцсээ хүртэл харцаа салгахгүй байхын нэр юм Ганхах бяцхан завь далай дээрх жижиг завь мөртлөө Хүний дотор ганхах нэгэн амьдрал мөн Ертөнц өргөн, завь жижиг Гэвч тэр ганц жижиг оршихуйн төлөө Эрэг дээрх бүх юм Чимээгүй амьсгаагаа дарна