Хоосон байшин

Байшин хоосон.
Далайн эрэгт ганцаараа үлдэв.
Хүн аль хэдийн
Далайн цаана явж байна.
Мод гараа өргөж
Далай дээгүүр уртаар сунгана.
Сайн яваарай гэж.
Холын замд эсэн мэнд яваарай гэж.
Доор нь
Хад алгаа дэлгэнэ.
Таван хуруугаа бүгдийг нь дэлгээд
Чимээгүй далай руу хандана.
Энэ гар даллахгүй.
Явах хүнийг үдэх гар биш.
Эргэж ирэх хүнийг хүлээх гар юм.
Хэзээ нэгэн цагт
Алс далайгаас эргэж ирэхэд нь
Хамгийн түрүүнд чанга атгаж өгөхийн тулд.
Мод явахуйн зүг даллана.
Хад эргэн ирэхүйн зүг дэлгээстэй.
Нэг нь үднэ.
Нэг нь хүлээнэ.
Тэр бол далайн эрэгт амьдрах сэтгэл.
Явахыг мэдсээр байж үднэ.
Эргэж ирэхийг мэдэхгүй ч хүлээнэ.
Нар хэвийж
Далай харанхуйлсан ч
Гар даллахаа зогсоохгүй.
Алга дэлгээгээ хураахгүй.
Нэг хоосон байшин
Тэр хоёрын хооронд үлдэж
Өнөөдөр ч далайг харна.