Artwork text
Morze w kolorze suchej trawy wypełnia cały obraz
i całe jest przechylone.
Daleko po lewej mała łódź
chwieje się jak punkt.
Ale nie tylko łódź się chwieje.
Chwieją się czarne fale.
Chwieje się dom kryty strzechą na wzgórzu.
Serca konia i człowieka chwieją się
w tym samym wietrze.
Łódź jest na morzu.
Człowiek i koń są na lądzie.
Są w różnych miejscach,
ale w jednym niepokoju.
Człowiek nie może pochwycić łodzi.
Koń nie może zatrzymać jej chwiania.
Dom tylko obniża ciało.
Koń staje przy człowieku.
A człowiek do końca patrzy na morze.
Wytrwać to nie znaczy nigdy się nie chwiać.
To nieść w swoim sercu chwianie kogoś dalekiego
i nigdy nie odwracać wzroku.
Chwiejąca się mała łódź jest małą łodzią na morzu,
ale jest też jednym życiem, które chwieje się w człowieku.
Świat jest szeroki.
Łódź jest mała.
A jednak z powodu tego jednego małego istnienia
wszystko na lądzie cicho wstrzymuje oddech.
Key context
Byun Shi-Ji był koreańskim malarzem nowoczesnym i współczesnym, który ukazywał Fūdo Jeju nie jako tło, lecz jako warunek istnienia. Samotność, oczekiwanie, wiatr i barwa suchej trawy tworzą w jego sztuce glokalny koreański modernizm, zakorzeniony w miejscu i otwarty na świat.