Artwork text
Horyzont się chwieje.
Chwieje się miara świata.
Ziemia, dom, łódź
kołyszą się, jakby straciły swoje miejsce.
Pośrodku stoi człowiek oparty o laskę.
Nie znaczy to, że on się nie chwieje.
Ale nawet w chwianiu nie zapomina, dokąd skierować wzrok.
Nie goni za odpływającą łodzią.
Jego spojrzenie sięga dalej.
Poza miejsce, do którego zmierza łódź.
Ku pustemu horyzontowi, gdzie jeszcze nic nie dotarło.
Horyzont nie jest końcem.
Jest miejscem, gdzie świat widzialny dotyka świata, który jeszcze
nie nadszedł.
Istnieć to nie znaczy stać na niewzruszonej mierze.
Nawet gdy miara się chwieje, trzeba podnieść wzrok
nie ku temu, co minęło, lecz ku temu, co nadchodzi.
Tak stoi człowiek w chwiejącym się świecie.
Key context
Byun Shi-Ji był koreańskim malarzem nowoczesnym i współczesnym, który ukazywał Fūdo Jeju nie jako tło, lecz jako warunek istnienia. Samotność, oczekiwanie, wiatr i barwa suchej trawy tworzą w jego sztuce glokalny koreański modernizm, zakorzeniony w miejscu i otwarty na świat.