Werktekst
De hoogte van de toppen,
de diepte van de dalen —
hij schilderde ze niet precies.
Onder de heuvel ligt
een huis met strodak,
laag neergehurkt.
Een stenen muur
omarmt het huis.
Daarvoor staan een paard
en een mens
met een gebogen rug.
Hij verklaarde Jeju niet.
Hij trok alleen een lijn
op de plek
waar de wind voorbijging.
Ook als de berg
niet helemaal is geschilderd,
staat de berg volledig daar.
Ook als de mens
niet precies is geschilderd,
zijn de dagen die hij verdroeg
te zien.
Het paard buigt de kop.
De mens buigt de rug.
Het huis met strodak
hurkt nog lager
en vangt de wind op.
Hier is het landschap
geen achtergrond
achter de mens.
Het is de houding
waarmee de mens heeft geleefd.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.
