ภูเขาฮัลลา

ทั้งภาพเป็นสีเหลือง
ด้านบนดวงอาทิตย์ลอยอยู่ราววงแหวน ใต้ลงมาแนวเขาทอดซ้อนกันด้วยเส้นดำไม่กี่เส้น นั่นคือฮัลลาซาน
ความสูงของยอด ความลึกของหุบ เขาไม่ได้วาดโดยละเอียด ไม่ต้องวาดภูเขาให้ครบ ภูเขาก็ยังยืนอยู่ครบถ้วน
ใต้เนิน บ้านมุงจากหลังหนึ่งหมอบต่ำ กำแพงหินล้อมรอบ หน้าบ้านมีม้าหนึ่งตัวกับคนหลังโค้งหนึ่งคน
ม้าก้มหัว คนโค้งเอว บ้านมุงจากยิ่งต่ำลงเพื่อรับลม สิ่งต่ำ ๆ เฝ้าอยู่เคียงกัน โค้งลงตามแบบของตน
มีแต่ภูเขาที่ไม่โค้ง พันปีก่อนก็อยู่ตรงนั้น วันนี้ก็ยังอยู่ที่เดิม สิ่งที่โค้งงออาศัยพิงความเงียบใหญ่นั้นมีชีวิตอยู่

เขาไม่ได้อธิบายเชจู เพียงลากเส้นหนึ่งเส้นตรงที่ลมผ่านไป
ไม่ต้องวาดคนโดยละเอียด ก็เห็นวันคืนที่คนนั้นได้ทนมา
ที่นี่ ทิวทัศน์ไม่ใช่ฉากหลังของคน แต่คือท่วงท่าที่คนได้มีชีวิตมา