ทะเลเชจู

ทั้งภาพ
คือทะเลสีหญ้าแห้ง
ไกลออกไปทางซ้าย
เรือน้อยลำหนึ่ง
ปลายแหลมหินดำทางขวา
มีคนหนึ่งยืนอยู่
เรือก็เล็ก
คนก็เล็ก
ระหว่างทั้งสอง
ทะเลทอดยาวไม่สิ้นสุด
เรียกไปจะถึงไหม
ลมพาเสียงไป
โบกมือจะเห็นไหม
ระยะทางลบการโบกมือ
แต่ทะเล
ไม่ใช่น้ำที่แยกสองฝั่งออกจากกัน
ใจที่มองผู้จากไป
กับใจที่ไม่ลืมที่ที่จะกลับ
มาพบกันบนผืนน้ำกว้างนั้น
แม้ไปไม่ถึง
ก็อยู่ในทะเลเดียวกัน
นั่นคือ
วิถีที่ทะเลนี้เชื่อมโยง
ระหว่างผู้จากไปกับผู้อยู่หลัง
ก็มีทะเลเช่นนั้นทอดอยู่เสมอ