Artwork text
การอยู่ลำพังไม่ใช่การถูกตัดขาดจากโลก
แต่คือการหายใจไปกับลม โค้งไปกับต้นไม้ มองเรือที่ห่างออกไปพลางเฝ้าที่ของตนไว้
ไม่มีคนอยู่ข้างกาย ไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไร แดดยามเช้ามา ลมยามกลางวันมา แสงน้ำยามเย็นมา คนที่อยู่ลำพังไม่ปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นผ่านเลยไปแม้สักอย่าง
ความเปล่าเปลี่ยวไม่ใช่ที่ว่างที่ไม่มีใครอยู่
แต่คือที่ที่คนได้พำนักอยู่กับตัวเองอย่างลึกซึ้ง
ตัวตนที่เคยหายไปท่ามกลางผู้คน กลับพบใหม่ได้ในที่ที่อยู่ลำพัง
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูญี่ปุ่นโซลบีวอน (สวนลับชางด็อกกุง)ยุคสมัยใหม่ยุคร่วมสมัยศิลปะวิจิตรศิลป์