Ζώντας μόνος

Το να ζεις μόνος δεν είναι να κόβεσαι από τον κόσμο. Είναι να αναπνέεις μαζί με τον άνεμο. Να γέρνεις μαζί με το δέντρο. Να φυλάς τον τόπο σου κοιτάζοντας ένα καΐκι που απομακρύνεται. Το ότι δεν υπάρχει άνθρωπος δίπλα δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει τίποτα. Έρχεται ο πρωινός ήλιος, ο μεσημεριανός άνεμος, το βραδινό φως στο νερό. Ο μόνος άνθρωπος δεν αφήνει τίποτα από αυτά να περάσει απαρατήρητο. Η μοναξιά δεν είναι ένας άδειος τόπος όπου δεν υπάρχει κανείς. Είναι ο τόπος όπου ο άνθρωπος μένει βαθιά μαζί με τον εαυτό του. Εκεί που είναι μόνος ξανασυναντά τον εαυτό που είχε χάσει ανάμεσα στους πολλούς.