ภูเขาซันบัง

การที่ภูเขาซันบังกลมมน และหลังของชายชราโค้งงอ ล้วนเป็นเพราะทนมานาน
คอที่ก้มของม้า บ้านมุงจากที่หมอบต่ำ กำแพงหินที่พิงกายเข้าหากัน ก็เช่นกัน
เวลาที่ทนไว้ในที่ของตน ด้วยวิถีของตน สั่งสมกันเข้า ก็กลายเป็นรูปทรงของแต่ละสิ่ง
ทนไว้เท่าไร รูปทรงก็เกิดเท่านั้น
รูปทรงไม่ใช่รูปลักษณ์ที่ปรากฏภายนอก แต่คือวิถีที่สิ่งหนึ่งได้มีชีวิตอยู่อย่างยาวนาน ขณะรับโลกที่พัดมาสู่ตน
รูปทรงคือรอยของเวลาที่ทนมา
ฉะนั้น ต่อหน้าสิ่งที่โค้ง สึก และกลมมน ควรเงียบลงสักครู่ กว่ารูปทรงนั้นจะก่อขึ้นมา ต้องใช้ทั้งชีวิตหนึ่ง