De berg Sanbang

Dat de Sanbangsan rond is en de rug van de oude man gebogen, komt doordat ze lang hebben standgehouden.
Dat geldt ook voor de gebogen hals van het paard, het lage huis met strodak en de stenen die in de muur tegen elkaar leunen.
De tijd die elk op zijn eigen plek en op zijn eigen manier doorstond, stapelt zich op en wordt zijn vorm.
Zoveel als iets doorstond, zoveel vorm krijgt het.
Vorm is niet het uiterlijk dat van buiten te zien is. Het is de manier waarop een wezen lang heeft geleefd, de wereld opvangend die op hem af kwam waaien.
Vorm is het spoor van doorstane tijd.
Daarom past een ogenblik stilte voor wat gebogen, afgesleten en rond is geworden. Het heeft een heel leven gekost om die vorm te krijgen.