Ang Dagat ng Jeju

Ang buong larawan
Ay dagat na kulay ng tuyong damo
Sa kaliwang malayo
Isang munting bangka
Sa dulo ng itim na tangos sa kanan
Nakatayo ang isang tao

Maliit ang bangka
Maliit ang tao
Sa pagitan nila
Walang-hanggang nakalatag ang dagat
Aabot kaya kung tatawag?
Dinadala ng hangin ang tinig.
Makikita kaya kung kakaway?
Binubura ng layo ang kaway.
Ngunit ang dagat
Ay hindi tubig na naghihiwalay sa kanila
Ang pusong nakamasid sa umalis
At ang pusong hindi lumilimot sa babalikan
Ay nagtatagpo sa malawak na tubig na iyon
Kahit hindi magkaabot
Ang mapabilang sa iisang dagat
Iyan
Ang paraan ng pag-uugnay ng dagat na ito
Sa pagitan din ng lumisan at naiwan
ay may kani-kaniyang dagat na ganoon.