Morze Czedżu

Cały obraz jest morzem w kolorze suchej trawy. Daleko po lewej mała łódź. Na końcu czarnego cypla po prawej stoi człowiek. Łódź jest mała. Człowiek jest mały. Między nimi rozciąga się morze bez końca. Czy zawołanie dotrze? Wiatr zabiera głos. Czy zobaczy machającą dłoń? Odległość wymazuje gest. Lecz morze nie jest wodą, która ich rozdziela. Serce, które patrzy na tego, kto odpłynął, i serce, które nie zapomina miejsca powrotu, spotykają się na tej szerokiej wodzie. Nie móc się dotknąć, a jednak być w tym samym morzu. Tak właśnie to morze łączy. Między tymi, którzy odeszli, a tymi, którzy zostali, też rozciąga się takie morze.