Халласан уул

Бүхэл зураг шар. Дээр нь дугуй цагираг шиг нар хөвж, доор нь уулын нуруу хэдэн хар зураасаар давхарлан хэвтэнэ. Энэ бол Халласан. Оргилын өндөр, хөндийн гүнийг тэр нарийн зураагүй. Толгодын доор сүрлэн дээвэртэй байшин намхан бөхийж, чулуун хашаа түүнийг хүрээлнэ. Өмнө нь нэг морь, бөгтөр нуруутай нэг хүн зогсоно. Тэр Жэжүг тайлбарлаагүй. Салхины өнгөрсөн газарт ганц зураас татсан төдий. Уулыг бүгдийг нь зураагүй ч уул бүтэн зогсоно. Хүнийг нарийн зураагүй ч түүний тэссэн өдрүүд харагдана. Морь толгойгоо гудайлгаж, хүн нуруугаа бөхийлгөж, байшин улам намсаж салхийг хүлээн авна. Намхан юмс бие биеийнхээ хажууд үлдэж, дор бүрнээ бөхийнө. Зөвхөн уул бөхийхгүй. Мянган жилийн өмнө ч тэнд байсан, өнөөдөр ч нэг газраа байна. Бөхийсөн юмс тэр агуу аниргүйд нь түшиж амьдарна. Энд үзэмж хүний ард буй дэвсгэр биш. Хүний амьдарч ирсэн зогсолт мөн.