Odpływająca łódź

Morze leży daleko w bladym kolorze suchej trawy. Nad horyzontem mała łódź odpływa, niosąc na sobie gasnące światło. Linia rysuje dom, a potem wypada w powietrze. Podąża za trawą, a potem rozpuszcza się w morzu. To linia, która nie zamyka kształtu. Jak nie zatrzymuje odpływającej łodzi, tak nie zatrzymuje rzeczy. Malować nie znaczy zatrzymywać. To znaczy spokojnie pozwolić odejść temu, co ma zniknąć. Pozwalać odejść, a jednak patrzeć do końca. To także należy do malowania.