Artwork text
Το γράμμα είναι να στέλνεις την καρδιά
σε κάποιον που δεν μπορείς να φτάσεις.
Ο άνθρωπος μένει στη γη και γράφει,
και η μικρή βάρκα φορτώνεται εκείνη την καρδιά
και πηγαίνει στη μακρινή θάλασσα.
Απάντηση δεν θα έρθει.
Το ξέρει.
Κι όμως γράφει.
Όσο γράφει το γράμμα,
ακόμη μιλά σε εκείνον που έφυγε.
Φωνάζει το όνομά του,
θυμάται τις περασμένες μέρες,
γράφει τα λόγια που δεν μπόρεσε να πει.
Εκείνος που έφυγε δεν γυρίζει.
Όμως όσο του μιλά,
μέσα στην καρδιά γίνεται πάλι
ένας άνθρωπος που κάθεται απέναντί του.
Γι' αυτό γράφει.
Για να μη χάσει ακόμη
τον χρόνο που μοιράστηκαν.
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
