Αννυόνγκ

Η λέξη «γεια» είναι μια παράξενη λέξη.
Τη λες σ’ εκείνον που φεύγει,
τη λες και σ’ εκείνον που ξανασυναντάς.
Γι’ αυτό σ’ αυτή τη μία λέξη
χωράνε μαζί ο αποχωρισμός και η επιστροφή.
Η καρδιά που λέει «στο καλό»,
κι η καρδιά που λέει «γύρνα σώος».
Ο άνθρωπος και το δέντρο κρατούν τις δυο καρδιές στο ίδιο χέρι
και κουνιούνται προς τη μεριά που χάνεται το καΐκι.
Γεια.
Ο πιο κοντός χαιρετισμός,
που λέει:
ποτέ δεν θα σε κρατήσω,
μα ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Εκείνη τη βιαστική στιγμή του χαιρετισμού,
ο ζωγράφος την αποτύπωσε κι αυτός
με βιαστικό πινέλο.
Σαν να έπρεπε να πιάσει τη στιγμή του αποχωρισμού
πριν περάσει.
Η ταχύτητα με την οποία το χόρτο ξαπλώνει στον άνεμο
και η ταχύτητα με την οποία το πινέλο τρέχει στο χαρτί
γίνονται ένα.