Werktekst
tot wie vertrekt.
En men zegt het
tot wie men weerziet.
Daarom liggen
in dit ene woord
afscheid en terugkeer
samen.
Het hart
dat zegt:
ga in vrede.
En het hart
dat zegt:
keer behouden terug.
Mens en boom
houden die twee harten
in één hand
en wuiven
naar de kant
waar de boot
verdwijnt.
De kortste groet:
tot het einde
niet vasthouden,
en tot het einde
niet vergeten.
Dat gejaagde ogenblik
van de wuivende hand
ving de schilder
met een gejaagd penseel.
Alsof hij het moest grijpen
voordat het ogenblik
van afscheid voorbijging.
De snelheid
waarmee het gras
in de wind gaat liggen,
en de snelheid
waarmee het penseel
over het papier gaat,
worden één.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.