Artwork text
คำว่าอันนยอง
เป็นคำประหลาด
ใช้กับคนที่จากไป
และใช้กับคนที่กลับมาพบกันอีก
ดังนั้นในคำเดียวนี้
มีทั้งการจากลาและการกลับมา
อยู่ด้วยกัน
ใจที่บอกว่าไปดีเถิด
กับใจที่บอกว่ากลับมาอย่างปลอดภัย
ทั้งคนและต้นไม้
ถือสองใจนั้นไว้ในมือเดียว
และโบกไปทางที่เรือหายไป
อันนยอง
คำทักทายสั้นที่สุด
ที่ไม่ยึดไว้จนสุด
แต่ก็ไม่ลืมจนสุด
ช่วงวินาทีเร่งรีบของการโบกมือนั้น
จิตรกรรับไว้ด้วยพู่กันที่เร่งรีบเช่นกัน
ราวกับต้องจับ
ช่วงลานั้นไว้
ก่อนที่มันจะผ่านไป
ความเร็วที่หญ้าล้มลงในลม
กับความเร็วที่พู่กันขีดลงบนกระดาษ
กลายเป็นสิ่งเดียวกัน
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
