Een lang, lang verlangen

Eén dunne lijn
scheidt zee en hemel.

Ver weg een kleine boot,
aan het water een mens met een hengel.
Maar er is geen vislijn.
Er is niets
wat hij wil vangen.
De hengel is een voorwendsel.
Hij wacht niet op vis,
hij houdt alleen een reden vast
om naar de zee te kijken.
Wachten is geen tijd
om iets te verwerven.
Het is je hart lang richten
op wat niet komt.
Daarom duurt wachten
lang,
en nog langer.