دلتنگی دراز و دراز

خطی باریک
دریا و آسمان را از هم جدا می‌کند.

دور، قایقی کوچک،
کنار آب انسانی با چوبِ ماهیگیری.
اما نخی نیست.
زیرا چیزی نیست که بخواهد بگیرد.
چوبِ ماهیگیری بهانه است.
او منتظر ماهی نیست،
تنها دلیلی در دست دارد
برای نگریستن به دریا.
انتظار
زمانِ به دست آوردن چیزی نیست.
دل را دیرزمانی
به سوی چیزی که نمی‌آید گذاشتن است.
از همین رو انتظار
طولانی است،
و باز طولانی.