ایودو

دریای خشن
زورقی کوچک را بالا راند.
قایق بازگشت،
اما ماهیگیر دیده نشد.
کلاغی
آن قایق خالی را می‌بیند و می‌گرید.
کسی نیست که برایش بگرید،
پس پرنده به جایش می‌گرید.
قایق خالی
تنها گواهِ وجودی است
که نتوانست بازگردد.
دریا خاموش است،
و تنها ناله‌ی کلاغ
بر آن غیبت شهادت می‌دهد.
قایق، با آن‌که خالی است،
به خانه بازگشته.
همین، دردناک‌ترین جای
این تصویر است.