Ιεόντο

Η άγρια θάλασσα έσπρωξε ψηλά
ένα μικρό καΐκι.
Το καΐκι γύρισε,
μα ο ψαράς δεν φαινόταν.
Ένα κοράκι κράζει
βλέποντας εκείνο το άδειο καΐκι.
Επειδή δεν υπάρχει κανείς να το κλάψει,
κλαίει το πουλί αντί γι’ αυτόν.
Το άδειο καΐκι είναι η μόνη απόδειξη
ενός όντος που δεν γύρισε.
Η θάλασσα σωπαίνει,
και μόνο το κρώξιμο του κορακιού μαρτυρά εκείνη την απουσία.

Το καΐκι γύρισε σπίτι
ακόμη κι άδειο.
Αυτό είναι
το πιο οδυνηρό σημείο του πίνακα.