Artwork text
انسان و اسب
در پایان راه میایستند
و به افق مینگرند.
دیگر نمیتوان رفت،
دیگر نمیتوان نزدیکتر شد.
دلتنگی
تا جایی که میتوانی رفتن است،
تا جایی که میتوانی نگریستن،
و سرانجام در یک جا
ایستادن.
انسان و اسب برنمیگردند.
تن اینجا میماند،
و تنها دلی که نمیرسد
در پیِ دریا
به آن سوی افق میرود.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی