Μια μακριά, μακριά νοσταλγία

Ο άνθρωπος και το άλογο σταματούν
εκεί που τελείωσε ο δρόμος
και κοιτάζουν τον ορίζοντα.
Τόπος όπου δεν μπορείς να προχωρήσεις άλλο,
ούτε να πλησιάσεις άλλο.
Ο καημός είναι να πηγαίνεις ως εκεί που μπορείς,
να κοιτάζεις ως εκεί που μπορείς,
και στο τέλος να στέκεσαι ακίνητος σ’ έναν τόπο.
Ο άνθρωπος και το άλογο δεν γυρίζουν την πλάτη.
Το σώμα μένει εδώ.
Μόνο η καρδιά που δεν φτάνει
πηγαίνει,
ακολουθώντας τη θάλασσα,
πέρα από τον ορίζοντα.