Artwork text
Ο άνεμος σβήνει τον κάμπο.
Σβήνει τον δρόμο,
σβήνει τα χνάρια,
σβήνει ακόμη και την κατεύθυνση της επιστροφής.
Ένα άλογο στέκεται
με το κεφάλι βαθιά σκυμμένο.
Προς τα πού να πάει;
Μπροστά του κατεβαίνει ένα κοράκι.
Πουλί που ξέρει τον δρόμο.
Πουλί που πηγαινοερχόταν
ανάμεσα σ’ αυτόν τον κόσμο και στον άλλον.
Μα δεν δείχνει τον δρόμο.
Μόνο κάθεται μπροστά στο άλογο,
αντίκρυ του.
Με το να μην απαντά,
είναι μαζί του.
Το να μη σε παρασέρνει ο άνεμος
και να στέκεσαι στη θέση σου.
Εκείνη η αμήχανη ακινησία
είναι η μόνη αξιοπρέπεια που είναι δυνατή
σ’ αυτόν τον κάμπο.
Έργο 82 · «Η ψηλή νότα» · 2004 · όψιμη περίοδος Τζέτζου · Φουνγκτό
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.