Waarheen?

De wind wist het veld uit.
Wist de weg uit,
de voetsporen,
zelfs de richting van terugkeer.
Een paard staat er
met diep gebogen hoofd.
Waar moet het heen?
Voor hem
landt een kraai.
Een vogel die de weg kent.
Een vogel die heen en weer ging
tussen deze wereld en het hiernamaals.
Maar hij wijst de weg niet.
Hij gaat alleen
tegenover het paard zitten.
Door niet te antwoorden
blijft hij bij hem.
Wie verdwaald is,
heeft soms
geen weg nodig,
maar gezelschap.
Op je plek blijven staan
zonder door de wind te worden weggeduwd.

Dat radeloze stilstaan
is de enige waardigheid
die op dit veld mogelijk is.