Mahaba't Mahabang Pananabik

Ang tao at ang kabayo
Ay humihinto sa dulo ng daan
At tumitingin sa abot-tanaw
Sa lugar na hindi na madadaanan pa
At hindi na malalapitan pa
Ang pangungulila ay
Ang pagpunta hanggang sa makakaya
Ang pagtingin hanggang sa makikita
At sa wakas, ang paghinto sa iisang lugar
Hindi tumatalikod ang tao at ang kabayo
Nananatili rito ang katawan.
Tanging ang pusong hindi nakaaabot
Ang sumusunod sa dagat
Patungo sa kabila ng abot-tanaw