Ang Isla ng Paghihiwalay

Ang dagat ng takipsilim ay payapang nakahiga sa madilaw na liwanag.
Sa ibabaw ng abot-tanaw, isang munting bangka ang lumalayo.
Sa malapit, isang taong nakatukod ng tungkod, isang kabayo.
Nasa iisang dagat sila, ngunit magkahiwalay na nakatayo.
Magkalapit, ngunit naging tig-isang maliit na pulo na.
Ito ang liwanag ng paghihiwalay, na nagtutulak na masdan ang umaalis at nagpapatatag sa naiwan.
Ang tao at ang kabayo, sa wakas, ay naiiwan bilang kani-kaniyang pulo ng paghihiwalay.
Ngunit may daang-tubig din sa pagitan ng mga pulo.
Magkahiwalay na nakatayo, minamasdan ang iisang bangka.
Iyon ang huling pagsasama ngayong gabi.