Długa, długa tęsknota

Cienka linia rozdziela morze i niebo. Daleko mała łódź. Przy wodzie jeden człowiek z wędką w dłoni. Ale nie ma żyłki. Bo nie ma nic, co chciałby złowić. Wędka jest pretekstem. On nie czeka na rybę, lecz trzyma tylko powód, by patrzeć na morze. Czekanie nie jest czasem zdobywania. To długo trzymać serce zwrócone ku temu, co nie nadchodzi. Dlatego czekanie jest długie, i jeszcze dłuższe.