Pagpapatuloy sa Kung Ano Ito

Mabigat ang hakbang ng matanda. Kung nag-iisa, napalugmok na sana siya.
Ngunit nauuna ang munting kabayo ng Jeju at lumilingon. Tinatawag siyang magmadali habang lumalayo.
Sinasalo ng tungkod ang kaniyang kamay. Tumayo ka, tumukod kang muli — tumatapak ito sa lupa para sa kaniya.
Isang munting bangka sa dagat. Dito, itinuturo nito ang direksiyon habang sumusunod sa abot-tanaw. Sumunod ka, sabi nito, habang nauunang nagbubukas ng daan.
Akala ng matanda ay mag-isa siyang naglalakad.
Ngunit hindi. Tumatawag ang kabayo, ibinabangon siya ng tungkod, binubuksan ng bangka ang daan. Dinadala siya ng buong tanawin.
Gayon ding may kasabay sa tabi ng taong naniniwalang mag-isa siyang nagtitiis.