Dorp aan zee

Links staat een paard, rechts een os.
Het paard is een dier van de wind,
de os een dier van de aarde.
Het paard heft zijn hoofd en kijkt voorbij de horizon,
de os buigt zijn hoofd en kijkt naar de grond onder zijn voeten.
Het ene is een vertrekkend leven,
het andere een blijvend leven.
Het paard richt zich op een plek die nog niet is gekomen,
de os bewaart de plek die al gegeven is.
Maar
van vertrekken alleen kan een dorp niet leven,
en van blijven alleen gaat het leven niet verder.
Iemand moet de zee op,
iemand moet de grond van terugkeer bewaren.
Het paard gaat naar de mogelijkheid,
de os zorgt voor het voortbestaan.

Eén zon rijst gelijk boven beiden op,
een kleine boot
gaat de kant op waar het paard kijkt.
De os bewaart met gebogen hoofd
het land waar die boot weer zal aankomen.
Leven is niet
kiezen tussen vertrekken en blijven.
Alleen als iemand blijft, kan een ander vertrekken.
Alleen als iemand de plek bewaart, kan een ander terugkeren.