Bakış

Uçurumda bir at akşam göğüne bakar.

Ufkun ucundaki küçük tekne hatıraları taşıyıp gider.
Ayrılık hep böyle uzaklaşarak başlar, özlem göğsün bir köşesinde daha da belirgin kalır.
At sessizce bakar.
Tekneye değil, paylaştığımız bütün anlara.
Bakış ulaştığı sürece o zamanlar henüz gitmemiştir.