Morze jest łzą haenyeo

Błękitne morze jest morzem młodych dni. Ale morze, które długo wytrwało, żółknie i blednie. Wysuszone słońcem, starte wiatrem, przyjąwszy nawet smutek człowieka, morze w końcu staje się tą barwą. To barwa, która długo przyjmowała płacz i w końcu wyschła. Morze się kołysze. Haenyeo kuli ciało. Nie są od siebie oddzielone. Nikt nie widzi łez wylanych pod wodą. Morze tylko przybrało za nie tę barwę. Morze jest łzami haenyeo. To morze także dziś obejmuje wyspę.