Η θάλασσα είναι το δάκρυ των haenyeo

Η γαλάζια θάλασσα είναι η θάλασσα των νεανικών ημερών.
Μα η θάλασσα που άντεξε για καιρό
ξεθωριάζει σε κιτρινωπό χρώμα.
Στεγνώνει στον ήλιο, φθείρεται στον άνεμο,
κι αγκαλιάζοντας ακόμη και τη θλίψη του ανθρώπου,
η θάλασσα γίνεται τελικά αυτό το χρώμα.
Είναι το χρώμα που, δεχόμενο για καιρό το κλάμα,
στέγνωσε στο τέλος.
Η θάλασσα τρέμει,
και η γυναίκα της θάλασσας κουλουριάζει το σώμα της.
Δεν είναι χωριστά.
Κανείς δεν βλέπει
τα δάκρυα μέσα στο νερό.
Μόνο η θάλασσα
πήρε το χρώμα τους.
Η θάλασσα είναι τα δάκρυα της γυναίκας της θάλασσας.
Και σήμερα εκείνη η θάλασσα
κρατά το νησί στην αγκαλιά της.