Kryta strzechą chata nad brzegiem

Nad domem stoją dwa drzewa. Na murze siedzą dwie wrony. Dom spoczywa w objęciu kamiennego muru. Wszystko na lądzie ma kogoś obok siebie. Drzewo ma drzewo, wrona wronę, dom mur. Tylko na morzu samotnie unosi się jedna łódź. Tam, gdzie to, co zostało, staje się dla siebie nawzajem towarzyszem, długo czeka się na tego jednego, który odszedł. Czekanie polega na tym, że ci, którzy mają kogoś przy sobie, do końca nie zapominają o tym jednym, który utracił bliskość.