Artwork text
ในลานที่ปกคลุมด้วยหิมะ ต้นไม้ยืนตรง
การแตกกิ่ง เส้นโค้งของกระเบื้อง จนถึงเงาสีน้ำเงินที่แผ่ซ่านบนหิมะ ล้วนวาดไว้อย่างละเอียด
จิตรกรรู้วิธีวาดสิ่งที่มองเห็นอยู่แล้ว จับสัดส่วนของวัตถุ สร้างความลึกของที่ว่าง ถ่ายทอดความต่างอันละเอียดอ่อนของแสงหน้าหนาวลงในภาพ ดวงตาที่แม่นยำและมือที่ชำนาญซึ่งวิชาการสอนไว้ กำลังค้ำภาพนี้อยู่
แต่เส้นทางของเขาไม่ได้หยุดอยู่ตรงนี้
ทีละน้อย เขาวาดลมที่พัดกิ่งไม้มากกว่าตัวกิ่ง วาดเงาที่บ้านโอบไว้และท่าทางของการทนอยู่มากกว่ารูปทรงของบ้าน วาดหลังที่โค้งงอต่อหน้ากาลเวลามากกว่าใบหน้าคน และทิ้งสีหญ้าแห้งที่ทนแดดทนลมมานานไว้ มากกว่าสีที่อยู่ตรงหน้า
ทิวทัศน์ฤดูหนาวนี้ยังชัดเจนทุกอย่าง ต้นไม้คือต้นไม้ บ้านคือบ้าน หิมะคือหิมะ
แต่ในภายหลัง เส้นแบ่งเหล่านั้นเลือนไปในสายลม ต้นไม้กลายเป็นกายของลม บ้านกลายเป็นท่าทางของการทนอยู่ คนกลายเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่วางอยู่ในฟูโด
เขาไม่ได้ทิ้งวิธีวาด
เพราะรู้ดีเกินไป จึงตัดทอนออกได้ในที่สุด
จากการจำลองสู่การดำรงอยู่ จากรูปทรงสู่ท่วงท่า
ในลานที่ปกคลุมด้วยหิมะนี้ เส้นทางอันไกลนั้นกำลังเริ่มต้นขึ้น
ภาคสอง · เรื่องเล่า — ผู้คนที่ดำรงชีวิตต่อไป
ภาคสอง
เรื่องเล่า
ผู้คนที่ดำรงชีวิตต่อไป
ภายในฟูโดนั้น
ผู้คนดำรงชีวิตต่อไป
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก