Artwork text
Karla örtülü bahçede ağaçlar dimdik durur.
Dalların ayrılışı, kiremitlerin kıvrımı, karın üstüne yayılan mavi gölge
bile özenle resmedilmiştir.
Ressam, görüneni resmetmeyi çoktan biliyordu.
Nesnenin oranını yakalamayı, mekânın derinliğini kurmayı, kış
ışığının en ince farkını yüzeye taşımayı biliyordu.
Akademizmin öğrettiği doğru göz ve usta el hâlâ yüzeyi tutmaktadır.
Ama onun yolu burada durmadı.
Zamanla ağacın dalından çok o dalı sallayan rüzgârı resmetti.
Evin biçiminden çok o evin taşıdığı gölgeyi ve dayanan duruşunu
resmetti.
İnsanın yüzünden çok yıllar karşısında kamburlaşmış sırtı resmetti.
Gözün önündeki renkten çok, güneşe ve rüzgâra uzun süre
dayanmış kuru ot rengini bıraktı.
Bu kış manzarasında her şey hâlâ nettir.
Ağaç ağaçtır.
Ev evdir.
Kar kardır.
Ama sonraları bu sınırlar rüzgârın içinde bulanıklaşır.
Ağaç, rüzgârın gövdesi olur.
Ev, dayanmanın duruşu olur.
İnsan, Fūdo'nun içine bırakılmış küçük bir varlık olur.
O, resmetmeyi bırakmadı.
Çok iyi bildiği için sonunda eksiltebildi.
Akademizmden Fūdo'ya.
Nesneyi resmeden elden, dünyaya dayanan gövdeye.
Böylece onun resmi temsilden varlığa, biçimden duruşa doğru
ilerledi.
İkinci Bölüm
Öyküler
Yaşamaya Devam Edenler
O Fūdo'nun içinde,
insanlar yaşamaya devam eder.
Key context
Byun Shi-Ji, Jeju’nun Fūdo’sunu bir arka plan değil, varoluşun koşulu olarak resmeden modern ve çağdaş bir Koreli ressamdı. Yalnızlık, bekleyiş, rüzgâr ve kuru ot rengi, sanatında yerel ile evrenseli birleştiren glokal bir Kore modernizmi oluşturur.