Artwork text
Istana Changdeokgung (Changdeokgung)
Di halaman yang diliputi salji, pokok-pokok berdiri tegak.
Cabang dahan, lengkung genting, hingga bayang kebiruan yang melebar di
atas salji — semuanya dilukis dengan teliti.
Pelukis itu sudah tahu cara melukis yang kelihatan.
Dia tahu menangkap nisbah benda, membina kedalaman ruang, dan
memindahkan perbezaan halus cahaya musim sejuk ke dalam gambar.
Mata yang tepat dan tangan mahir yang diajar akademisme masih
menjaga gambar ini.
Tetapi jalannya tidak berhenti di sini.
Beransur-ansur, daripada dahan pokok dia melukis angin yang
menggoyangkannya,
daripada bentuk rumah — bayang yang didukung rumah itu dan sikap
bertahannya,
daripada wajah manusia — belakang yang bongkok di hadapan tahun-
tahun,
dan daripada warna di hadapan mata, dia meninggalkan warna rumput
kering yang lama menanggung matahari dan angin.
Dalam pemandangan musim sejuk ini semuanya masih jelas.
Pokok ialah pokok, rumah ialah rumah, salji ialah salji.
Tetapi kemudian batas-batas itu kabur di dalam angin.
Pokok menjadi tubuh angin,
rumah menjadi sikap bertahan,
dan manusia menjadi wujud kecil yang diletakkan di dalam Fūdo.
Dia tidak membuang ilmu melukis.
Kerana terlalu mengenalinya, akhirnya dia mampu menanggalkan.
Daripada akademisme kepada Fūdo.
Daripada tangan yang melukis benda kepada tubuh yang menanggung
dunia.
Maka lukisannya melangkah
daripada penggambaran kepada kewujudan,
daripada bentuk kepada sikap.
Bahagian Kedua · Kisah — Manusia yang meneruskan
hidup
Di dalam Fūdo itu,
manusia menjalani hidup mereka.
Key context
Byun Shi-Ji ialah pelukis Korea moden dan kontemporari yang melihat Fūdo Jeju bukan sebagai latar, tetapi sebagai syarat kewujudan. Kesunyian, penantian, angin dan warna rumput kering membentuk modenisme Korea yang glokal, berakar pada tempat dan terbuka kepada dunia.