Artwork text
ท้องฟ้าดำมืด
ลมแรงจัด
ต้นไม้เอียง
บ้านมุงจากต่ำลง
คนกอดคอม้าไว้
ม้ารับน้ำหนักของคน
ใครกันปกป้องใคร
บอกไม่ได้
มือที่กอดไว้เป็นเสาหลัก
หรือคอที่รองรับเป็นเสาหลัก
ทั้งสองในพายุ
ยืนอยู่ราวกายเดียว
การทนอยู่
ไม่ใช่การเข้มแข็งขึ้นลำพัง
แต่คือการยืมกายกันและกัน
เพียงพอที่จะไม่พังลง
เมื่อพายุผ่านพ้นไป
ก็จึงรู้ว่า
ต่างฝ่ายนั่นเอง
ที่ทำให้อีกฝ่ายยืนอยู่ได้
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูศิลปะความโดดเดี่ยวฟูโด Fūdo (ภูมิแวดล้อมและภูมิอากาศ)การรอคอยสมัยใหม่ทางศิลปะโกลคัลลิซึมจิตรกรเกาหลี