Artwork text
Ο ουρανός μαύρος, κι ο άνεμος άγριος.
Το δέντρο γέρνει και το αχυρόσπιτο χαμηλώνει.
Ο άνθρωπος κρατά τον λαιμό του αλόγου,
και το άλογο αντέχει το βάρος του ανθρώπου.
Ποιος προστατεύει ποιον, δεν ξέρεις.
Οι δυο τους, μέσα στη θύελλα,
στέκονται σαν ένα σώμα.
Το να αντέχεις ίσως δεν είναι να δυναμώνεις μόνος,
αλλά να δανείζεσαι ο ένας το σώμα του άλλου
όσο χρειάζεται για να μη γκρεμιστείς.
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
ζωγράφοςΤζετζούτέχνημοναξιάFūdo (περιβάλλον και κλίμα)αναμονήμοντερνισμόςγλοκαλισμόςΚορεάτης ζωγράφος