Artwork text
Pod czarnym niebem biały wiatr przewala się przez pole.
Na drodze w kolorze suchej trawy kobieta i koń przechylają się
naprzód, jak jedno ciało.
Kobieta niesie na plecach dzban z wodą.
Koń w milczeniu idzie u jej boku.
Wiatr szarpie poły ubrania i zaciera drogę pod stopami, ale oboje
się nie zatrzymują.
Daleko stoi jeden dom kryty strzechą.
Mały i niewyraźny, ale wciąż jest miejscem, do którego można
wrócić.
Droga powrotna nie jest drogą, którą idzie się dopiero wtedy, gdy
wiatr ucichnie.
Jest pójściem ku domowi wyczerpanym ciałem,
mimo wszystko.
Droga zdaje się urywać, a jednak trwa.
Kobieta i koń
wracają do domu
po tej cienkiej linii.
Key context
Byun Shi-Ji był koreańskim malarzem nowoczesnym i współczesnym, który ukazywał Fūdo Jeju nie jako tło, lecz jako warunek istnienia. Samotność, oczekiwanie, wiatr i barwa suchej trawy tworzą w jego sztuce glokalny koreański modernizm, zakorzeniony w miejscu i otwarty na świat.