Anısına

Sarı göğün altında saz damlı ev ve ağaç, at ve insan aynı yerde kalır.
Ev alçaktır. Jeju'nun rüzgârı yüksek şeylere vurduğu için ev yere yakın kapanır. Hükmetmez, yerleşir.
Sırtı eğilmiş insan taş duvarın içinde uzun süre kalır. Duvar rüzgârı kesmez. Aralıklarından geçirir; bu yüzden yıkılmaz.
Bu resimdeki insan da yeri işgal etmez. Onun bir parçası olur.
Mesken tutmak, yaşanacak yer değil, dünyaya dayanma duruşudur.
Böyle okuyunca başlık yeniden görünür. Gidenin kaldığı yerde, aynı duruşla kalmak.
Belki anmak budur.