Artwork text
Bir ömür kıyıda tek başına duran ressam,
yanında en çok tutmak istediği iki insanı ağaç olarak resmetti.
Onları yeniden yanı başına aldı.
Altlarına da kendini bir çocuk gibi oturttu.
Ağacın dibi.
Elini uzatsa dokunacak kadar yakın.
Yanında olduğu halde dokunamadığı insan özlenir.
Yanında olmadığı için onu resmin içine dikti.
Dokunamadığı için dibine oturdu.
Söyleyemediği ismi ağaç diye çağırarak,
uzun süre onun altında kaldı.
Güneş soğusa da, karanlık inse de gitmedi.
Çünkü evlattı.
Key context
Byun Shi-Ji, Jeju’nun Fūdo’sunu bir arka plan değil, varoluşun koşulu olarak resmeden modern ve çağdaş bir Koreli ressamdı. Yalnızlık, bekleyiş, rüzgâr ve kuru ot rengi, sanatında yerel ile evrenseli birleştiren glokal bir Kore modernizmi oluşturur.
