ต้นไม้เก่าแก่

ทั้งภาพจมอยู่ในแสงสีฟ้า
เป็นสีที่พบไม่บ่อย
กลางภาพมีต้นไม้ต้นหนึ่ง
ลำต้นหนา ยืนสูงขึ้น
ต้นไม้ส่งผู้จากไปด้วยมือหนึ่ง
และจับผู้ที่เหลือไว้ด้วยอีกมือหนึ่ง
ต้นไม้จากไปไม่ได้
จึงเฝ้ามองการลาจากทั้งหมด
ส่งไปนับไม่ถ้วน
โอบรับไว้ก็นับไม่ถ้วน
ส่งสิ่งที่จากไป
และรับความเศร้าที่เหลืออยู่
นั่นคือสิ่งที่ต้นไม้นี้
ทำมาตลอดชีวิต
ลำต้นหนา
คือความหนาของกาลเวลานั้น