ลมกรรโชก

ลมกวาดผ่านทุ่งไป
บ้านมุงจากพังเอียงไปข้างหนึ่ง
กำแพงหินก็เสียรูปเดิม
ไกลออกไปใต้เส้นขอบฟ้า
ชายชรากับม้า
ยืนพิงกันอยู่
บ้านปกป้องคนไว้ไม่ได้
แต่คนกับม้า
ยังคงปกป้องกันและกัน
สิ่งที่พังคือบ้าน
ไม่ใช่การอยู่เคียงข้างกัน
แม้ที่ให้กลับจะพังลง
หากยังมีสิ่งมีชีวิตเหลืออยู่ข้างกาย
ชีวิตก็เริ่มต้นใหม่ได้