Bora

Rüzgâr kırı süpürüp geçti.

Saz damlı ev bir yana yıkıldı,
taş duvar biçimini yitirdi.
Uzakta, ufkun altında
yaşlı adamla at
birbirine yaslanmış durur.
Ev insanı koruyamadı
ama insanla at
hâlâ birbirini korur.
Yıkılan evdir,
yoldaşlık değil.
Dönülecek yer yıkılsa da
yanında kalan bir varlık varsa
hayat yeniden başlar.